Czym jest powołanie?

Powołanie do życia konsekrowanego

Samo już wejście w życie konsekrowane stanowi najlepsze dobro, a kto w to powątpiewa , mówi Święty Tomasz, “sprzeciwia sie Chrystusowi”, Który na nie wskazuje w radzie ewangelicznej. Innym razem poucza Doktor Anielski, że “obraża Chrystusa” ten, który nie bierze pod uwagę, iż powołanie do życia konsekrowanego jest najlepszym dobrem. Podobnie stwierdza Święty Jan Bosko: “Stan życia zakonnego jest stanem wzniosłym i prawdziwie anielskim. Ci, którzy dla miłości Boga i dla swojego wiecznego zbawienia czują w swoim sercu pragnienie wejścia w ten stan doskonałości i świętości, mogą wierzyć bez jakiegokolwiek powątpiewania, że takie pragnienie pochodzi z nieba, gdyż jest nadzwyczaj szlachetne i ponadnaturalne”.

Niebezpieczeństwa stojące na drodze powołaniu do życia konsekrowanego

Jan Bosko twierdzi, że “ten, który poświęca się Bogu dzięki świętym ślubom dokonuje ofiarowania najbardziej drogocennego i przyjemnego dla Bożego majestatu. Jednak nieprzyjaciel duszy naszej rozumiejąc, że dzięki temu osoba powołana oddala się od jego władzy, zaczyna mącić w jej umyśle stosując taktykę kłamstwa, aby odwieść od Boga i rzucić na prowadzące do nikąd drogi tego świata. Podstawową zasadą, na której oparte są wszelkie kłamstwa jest wywołanie wątpliwości dotyczących powołania, za czym następuje brak odwagi, obojętność, oschłość, a często powrót do świata, który wielokrotnie był zdradliwy, i który dla miłości do Chrystusa został porzucony”. Szatan wie, że dusza całkowicie oddana Bogu jest duszą dla niego samego straconą, i dlatego będzie starał się wywoływać w niej niepokój przy użyciu wszelkich środków, aby porzuciła ścieżkę prowadzącą do nieba.

Powołanie jest darem Boga szczerze ofiarowanym człowiekowi i “przez swoją naturę mieści się w wymiarze tajemnicy”; jest to tajemnica wiary i miłości. Dlatego nasz Pan Jezus Chrystus naucza: “Proście Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo!” (Mt 9, 37-38; Lc 10, 2).
“Każde powołanie jest niepowtarzalnym aktem miłości Boga”.